
İnsan en çok kiminle vakit geçirir?
Ailesi? Dostları? Arkadaşları? Çocukları? Sevdikleri?
Liste uzar gider ama ben en çok kendimle vakit geçiriyorum. Kimse beni ben gibi tanımıyor çünkü. Bir kahve ve bir sigara eşliğinde dinlemeye başlıyorum kendimi. Hafızamdaki ilk anılarımdan başlıyor ve bir yudum alıyorum kahvemden. Zihnimde beliren anılarla birlikte yaptığım yanlışlar geliyor gözümün önüne bir nefas alıyorum sonra sigaramdan derin bir nefes. Dertleşmeye başlıyorum sonra kendimle. En acı ama en doğru yorumları kendi kendime yapıyorum. Benden başka kimse bu kadar acı ve doğru yorum yapamazdı diyorum kendi kendime. Sonra bunlardan ders çıkarıyorum. Etrafımdaki hangi insan bu dersleri çıkarıp benim önüme koyabilir ki?
O an anlamaya başlıyorum derdin kaynağı ben dermanın kaynağı ben.
Bunları farkettikten sonra nasıl olur da kendimden başka birisi ile daha çok vakit geçirebilirim?
En çok kiminle vakit geçiriyorsunuz?

Yorum bırakın