İnsan bu. Beşer, şaşar ve düşer. Bir kez mi? Şanslıysa bir kez. Şanslı değilse birden çok kez düşer. Mesele düşmek değil aslında. Önemli olan düştükten sonra tekrar gücünün toplayıp kalkabilmek.
Çok kere düşmüş ve sonunda tekrar ayağı kalkabilmiş olan insan bir daha düşmekten korkmaz. Çünkü düştükten sonra nasıl ayağı kalkacağını öğrenmiştir.
Yine düşer daha güçlü ayağı kalkmak için.
Düşmek mi gerekir yaşam döngüsünde , yoksa ďusmenin olmadığı bir ütopik yaşamı düşlemek mi … Düşmek yer çekimine yenilgidir. Düşmek dizindeki iylesen yara kalbindeki kabuğunu kaldırdıkca kanayan anıdır.. bir sonra ki perdesi olmayan hayatta düşmeden yaşamayı dusleyen nesillere gen aktarimi temenisi dilegi ile.. ancak tabiki düşeceğiz. Yazida soylenildigi gibi, düştükten sonra nasil ayaga kalkilacagini ogrenmek ve dusmenin verdigi acıyı tecrübeye donusturmek.
Baba Turna'nın Serüvenleri 
Yorum bırakın