Baba Turna'nın Serüvenleri

Yazının başlığına bakınca ibadetlerini yerine getiren bir mümin gibi düşünebilirsiniz beni ama değilim. Çoğu zaman sevdiğim bir arkadaşımı kıramayışımdan bulunmuşumdur ibadethanelerde. Camii değil mi ne ibadethanesi oğlum lan sen müslüman değil misin dediğinizi duyar gibiyim. Evet ibadethane. Çünkü tanıştığım bir Ermeni kızıyla kiliseye gidip ayin mi artık her ise ona katılmışlığım vardır. Sonuçta hepimiz din kardeşiyiz değil mi? Yok o farklı dinden din kardeşi olamayız. Olsun bak çıkar bir yol buldum o kız da bir hak dine mensup değil mi? Onun da Allahı aynı neticede. Bak ne güzel uydurdum kendime. İneğe balığa çiçeğe böceğe tapmıyor neticede. Tamam o kızın peşinden kiliseye gitmemi haklı çıkardım. Klavye benim elimin altında değil mi ben haklıyım kime ne?

Yine konudan uzaklaştım. Neden böyle oluyor acaba? Ne zaman başlasam yazıya konu hemen dağılıyor ve toplamam içi biraz daha yazmam gerekiyor diyorum ve uzatmaya devam ediyorum. Tamam konuya geçiyorum.

Lisedeyim o zamanlar. Sınıfta çok sevdiğim bir arkadaşım var. Sözüne o günlerden beri hala itimat ettiğim güvendiğim düzgün bir çocuk. Yakışıklı da kardeşim. Talipleri çıkarsa diye yazayım üzgünüm evli.

Arkadaşımın ailesi de onun gibi düzgün. Dindar bir aile. Bugünlerde din kavramı çok suistimale uğradığı için malum seccadelerin yerlerde süründüğü havalarda uçtuğu meydanlarda dolaştığı bir seçimi geride bıraktık. Belirteyim istiyorum dinci değil, din tüccarı değil, seccade siken değil, gerçek dindar aile.

Cumaları namaza giderken bana da derdi haydi lan münafık gel de iki rekat namaz kıl sevaba gir diye. Ben de o beni hiç kırmadığı için onu kırmaz onunla giderdim. Maksadım dini vecibelerin yerine gelmesi değil arkadaşımın isteğiydi. Okulun son yılının Mayıs ayına kadar bu hep böyle sürdü. Bana gel demeden de gitmedim ha yanlış anlaşılmasın. Sonra dini bütün çocuk olmak istemem gözünüzde. Olmadığım bir insan gibi görünmek en son isteyeceğim şeylerden bir tanesidir. Kumral komik iyi bir münafığım işte cennet garanti değilse de cehennem sonsuza kadar sürmeyecek.

Lisenin son yılının Mayıs ayı. O hafta başı kendime güzel lacivert bir ceket almışım. İçi bordo astarlı bilinen iyi bir marka. Ceket yanıyor. Gri metal düğmeler falan efsane bir ceket. Neyse geldi cuma günü. Birazdan gelir bizim mümin beni davet eder cumaya gideriz. Alıştım mı ne? Ulan ölüme gidiyoruz dese de giderim ben onunla öyle candan bir arkadaşım. Nolmuş cumaya gidiyorsam, imamın çatal sesiyle verdiği yarım yamalak hutbeyi dinliyorsam.

Hah göründü karşıdan el işaretiyle beni çağırıyor. Tamam haydi gidelim cumaya kardeşim. İlahi söyleye söyleye. Moda girelim değil mi namazdan önce. Müslümanın bayramıdır her cuma ama hiç harçlık veren olmadığı gibi cuma çıkışı bir de sandık koyup paramızı alırlardı iyi niyetimizi sömürerek. Zaten üç beş kuruş harçlığımız var.

Tuttuk caminin yolunu. Caminin bahçesinden bir girdik ki ne girelim öyle bir kalabalık. Ne oldu lan bu cuma böyle? Muhtemelen bu haftaiçi çok günah işleyen var baksana ağzına kadar dolmuş dışarıya taşmış o güzide müminler.

Yer yok namaza duracak. Bir kere de girmiş bulunduk bahçeden içeriye. Kaçış yok o namaz kılınacak ama nasıl? Geceden yağan yağmurla ıslanmış nemli bir beton var. Camiinin dışı zaten. Ulan tüh be keşke evdeki çeşit çeşit seccadelerimden bir tane getirseydim akıl edemedim iyi mi? Şaka be şaka. Seccadem falan yok. Bizim ileri seviye mümin demez mi ceketlerimizi saralım betonun üstüne orada kılalım namazı diye. Ulan yok oğlum dedim ceket yeni ne yere sarması ıslak lan beton. Bir şey olmaz oğlum sar betona güneşte kuruturuz namazdan sonra diye. Ulan gördün işte yer yok beton ıslak ne diye cillop gibi ceketi yere serip kılalım namazı diye ısrar ediyorsun pezevenk kalk gidelim işte. Hem kılmasak ne olur lan? Ne olduğunu öğrenip gelip anlatan var mı öteki hayattan? Yok.

Israr üstüne ısrar olmaz lan bir şey deyip duruyor. Ahh ulan oğlum amına koycan güzelin ceketin seni kıracağıma ceketten olalım bir şey olmaz dedim ve sardım ceketi betona niyet ettim Allah rızası için cuma namazını kılmaya uydum hazır olan imama geçtim ceketin ırzına.

Ceketin üstünde iki rekat tepindikten sonra selamları çaktık ve namaz bitti. E hadi hazır cemaat var buyurun ceketimin cenaze namazına. Ceket olmuş paçavra.

Okula geri dönene kadar buna saydım sövdüm dedim gelmiyorum lan bir daha ben cumaya falan. Ulan göt benim için mi geliyorsun dedi evet dedim nasıl dedi. Sen istiyorsun diye geliyorum oğlum benim ne işim olur lan cumayla falan dedim. Bu önce bir şaşırdı ama bizimkisi has mümin. Olsun sen yine de benim hatırım için gelirsin dedi. Bir daha geleni memleket siksin dedim bitti o iş dedim ve Cumaları o gün terkettim.

Ne güneşte kurutmaya gerek duydum ne de o günden sonra giydim o ceketi. Arkadaşım için güzelim ceketten oldum ama canı sağolsun yıllar sonra değil bir ceket bin ceket feda olsun kardeşime diyebilecek kadar güzel günlerimiz oldu.

Güzel bir söz var bu duruma uyan.

İmama kızıp cemaatten çıktık iyimi?