
Bir şehir var içimde. Yolları, caddeleri, parkları, meydanları gürül gürül akıyor. Her gece farklı bir metro çıkışından çıkarken uyanıyorum rüyadan.
Nereden baksan yarım gün uzağımda. Gün önce burada doğuyor sonra orada, ikindiye müteakip cenazeler önce burda defnediliyor sonra orada. Yeryüzünde çok az şehir var böyle adı söylendiğinde insanın aklına bir renk gelen.
Bir kaç ay önce üç küçük kuğu doğdu küçücük bir parkta ve ülkedeki herkes bunu konuştu. Hala onların yüzü suyu hürmetine gülümseyen insanlar var o şehirde.
Ben hiç bir dert tasa bilmiyorum ki Kızılay’dan Tunalı’ya yürürken hallolmasın. Çok şeyden vazgeçersin o yolda çok önemli kararlar alırsın.
Şehre yeni gelenler Konsolosluklarda beklerken içinde büyüttüğü umudu AŞTİ’de otobüs beklerken yitirir. Biran önce kaçıp gitmek isteyenler değil en çok güven parkta dolmuş bekleyenler hisseder bu şehri.

Yorum bırakın