Ulus çarşısında bir esnaf güncesidir ne kadar matah olabilir ki hayat. Öğleden sonra etmişim siftahı. Gelen giden desen müşteri demeye bin şahit. Durumları benden beter. Öylesine bakıyorlar işte onlar da olmasa akşam olmayacak gibi.

Kredinin taksiti de geldi yine. Allah büyük. Bak ikindi de okunuyor önümüz bayram çocuklar bayramlık ister harçlık bekler. Eve ekmek götürmek lazım. Sayısal bize çıkar mı acaba? Bir kere de bize çıksa ne olur sanki.

Neyse çıkışta Anafartalar’daki kuruyemişçi Cemil’e uğrayayım ben rakı sözü vardı bana maksat makara olsun.